استفاده از تجارب كشورهاي مختلف در راستاي ارائه راهكارهاي بهبود وضعيت 

تشكل هاي آب بران در ايران

سيد مهدي ميردامادي – ايرج رشوند*

دانشيار گروه توسعه روستايي، دانشگاه آزاد اسلامي واحد علوم و تحقيقات تهران

دانشجوي كارشناس ارشد توسعه روستايي، دانشگاه آزاد اسلامي واحد علوم و تحقيقات، تهران

چكيده

از‌ آنجا كه در قرن حاضر دستيابي به آب كشاورزي به يك مسئله كليدي تبديل شده، تنگناهاي كم آبي يكي از مسائل مهم جهان بشمار مي رود. تشكل هاي آب بران بعنوان يك سازمان مردمي و رسمي با هدف افزايش بهره وري، مديريت و حفاظت از شبكه هاي آبياري تشكيل مي شود. اين تحقيق كه از نوع كتابخانه اي بوده به ارزيابي تشكل هاي آب بران در كشورهاي مختلف جهان كه شامل كشورهاي توسعه يافته و درحال توسعه و كشورهاي كمتر توسعه يافته مي پردازد، در كشورهاي توسعه يافته كه در ايجاد تشكل هاي آب بران با موفقيت گذرانده اند مسائل مربوط به توزيع و مديريت آب در حال حاضر حل شده و عموما رسا لت حفاظت از محيط زيست و منابع طبيعي را به عهده دارند، كشورهاي در حال توسعه مديريت و بهره برداري منابع آب بطور سنتي تحت حاكميت دولت مركزي قرار داشته و باور عمومي بر اين است كه تنها دولت قادر به سرمايه گذاري براي احداث و بهره برداري از تاسيسات بزرگ مي باشد كه ضعف اين استدلالها نمايان گشته، در نتيجه مصرف كنندگان انگيزه لازم براي مشاركت در هزينه هاي سرمايه گذاري و نگهداري را ندارند. از نتايج اين تحقيق مشخص مي شود كه بعضي از كشورها مانند كره جنوبي و اسپانيا از زمانهاي خيلي دور در امر مشاركت بصورت سنتي و مدرن فعاليت داشته اند ولي در برخي از كشورها مانند مكزيك و تركيه در سالهاي اخير اقدام نموده و در اين راه نيز موفق بوده اند. در ايران با وجود تلاشهاي بعمل آمده در تامين شرايط و قوانين، با تمام موفقيت هاي بدست آمده مي تواند با استفاده از تجارب كشورهايي چون تركيه و مكزيك با وجود اشتراكات مي توان به موفقيت هاي بيشتري نائل آيند.

واژگان كليدي: تشکل آب بران، مدیریت آبیاری ، انتقال مدیریت، تجارب کشورها ،

 نويسنده مسئول مكاتبات : ايرج رشوند                                   Email : irashvand@ghods-niroo.com

اين مقاله در نشريه (علمي،آموزشي، خبري در زمينه كشاورزي) شماره ۳۳، فروردين و ارديبهشت ماه ۹۲ چاپ شده است.